Coeliakie, glutenallergie

Weer eens een blog over mij en vooral over mijn verleden. Dit keer eentje die best wel invloed heeft gehad op mijn leven qua eetgewoontes. Veel mensen die mij al langer kennen weten dat ik, zeker in mijn verleden, moeite had met eten. Nou ja, vooral nieuwe dingen en dingen proeven. In deze blog neem ik jullie mee naar hoe dat is ontstaan of nou ja, hoe ik vermoed dat het is ontstaan. 

Ik neem jullie eerst mee naar mijn jeugd, waarin het is begonnen. Toen ik een jaar of 3/4 was ben ik ontzettend ziek geweest. Ik kon nauwelijks eten of drinken en ben uiteindelijk opgenomen in het ziekenhuis. Hier hebben ze na meerdere onderzoeken vastgesteld dat ik coeliakie had(glutenallergie). Ik mocht dus praktisch gezien al het eten niet meer en moest glutenvrij eten, wat zeker toen nog veschrikkelijk smaakte en je kon er ook nog eens nauwelijks aankomen. 

Op school had ik een speciale trommel met snoep en koek waar ik wat uit mocht als er werd getrakteerd door een jarige aangezien chips en veel soorten snoep(daar werd destijds op getrakteerd) allemaal gluten bevatten. Tijdens overblihven op school had ik altijd speciaal drinken wat ook meteen als eten diende aangezien ik het brood zonder gluten echt niet te eten vond. Ook het drinken vind ik verschrikkelijk, maar ik moest wat. Of nou ja, mijn moeder moest wat proberen. 

Er is mij dus eigenlijk vanaf vrij jong geleerd dat ik van het meeste eten ziek werd. Ik moest er altijd opletten en aangezien ik nog jong was, deed ik dat ook. Mijn moeder lette er ook altijd op. 

Toen ik 8 was, heeft mijn moeder me opnieuw laten testen. Ze had het gevoel dat het niet klopte. Het is dus opnieuw getest en de dag voor Pasen kregen we de uitslag: ik had geen coeliakie... Waarom ik destijds dan wel zo ziek was? Ze hebben het gehouden op dat ik destijds een hele flinke darminfectie moet hebben gehad. Vanaf toen mocht ik dus alles eten. Aangezien we de volgende dag om Pasen het paasontbijt op school hadden, was dit een mooie start om dingen weer te leren eten.

Inmiddels ben ik dus 25. Hoewel ik er vroeger nooit bij stil heb gestaan, proef ik de laatste uren steeds meer, ook al voel ik altijd nog weer spanning als ik wat anders proef. Ik kan er echt ontzettend tegen op zien om wat nieuws te proberen. Waar ik er eigenlijk altijd weinig over na heb gedacht, ben ik me de laatste maanden gaan beseffen dat het waarschijnlijk komt van die jaren dat ik niks mocht hebben en wat ik wel mocht hebben, was ook nog eens niet te eten. Was misschien ook wel mijn beleving, maar ik weet alleen nog dat ik het verschrikkelijk vond.

Inmiddels ben ik dus wel bezig met andere dingen proeven, hoewel ik nog graag bij het oude vertrouwde blijf. Ik kan er nog steeds tegen op zien om wat nieuws te proberen, maar probeer er voor mezelf zo min mogelijk druk op te leggen aangezien ik er dan meer tegen op ga zien.

Een link voor mensen die niet goed weten wat coeliakie is of meer willen weten: coeliakie